ลมหายใจสุดท้ายของพิราบ

posted on 01 Aug 2008 15:42 by sicknessbun

 

เช้า..วันนั้น ผมกำลังจดจ่ออยู่หน้าคอมเพื่อปั่นงานลูกค้าให้เสร็จก่อนเที่ยง แต่....

เฮ้ย ใครว่างมั่ง มาดูนี่ให้พี่หน่อย’ – หัวหน้าเจ๊แกตะโกนมาจากหน้าออฟฟิช

 

 

หันไปมองรอบตัว ดูเหมือนทุกคนกำลัง ยุ่งเหมือนกันหมด ผมก็เลยเดินออกไปหาเค้าพร้อมเพื่อนอีกคนที่สนใจเสียงเรียกนั้น ดูเหมือนพี่เค้าจะตกใจอะไรอยู่ไม่น้อย ยืนเก้ๆ กังๆ เหมือนจะพยายามทำอะไรซักอย่าง

มีไรพี่

เออ ช่วยพี่จับหน่อย มันตกลงมาเมื่อกี้

‘!!!!’

 

 

มันยืนตัวเอียงไม่ห่างจากตีนผมเท่าไหร่นัก พยายามที่จะประคองตัวเองให้ขนานกับพื้นโลกอย่างเหนื่อยอ่อน พิราบ นั้นคือสิ่งที่ผมกำลังจะช่วยมัน ผมเอื้อมมือไปจับทางด้านหลังเบาๆ เพื่อให้มันตกใจน้อยที่สุด แต่มันก็กระโดดหนี! เฮ้ย!

 

อาการตอนนั้นดูมันจะตกใจกลัวมากทีเดียว อ. อึ อึ๊เรี่ยราดด้วย พอจับได้ ผมก็เอาผ้ามาพันตัวมันไว้หลวมๆ เพื่อป้องกันการ กระโดด! มันหายใจแรงเกินกว่าที่ผมจะเคยเห็นพิราบทั่วไปหายใจ น่าสงสารมากมาย T^T 

-- จากคำให้การของผู้เห็นเหตุการณ์ให้ข้อมูลว่า อยู่ดีดีมันก็ตกลงมา บินตกลงมายังงั้นแหละ..อ้าว! --

ก็เลยสันนิฐานไปต่างๆ นานา ผมคิดถึง ไฟดูด รถชน โดนพิษ หมากัด แม้ะกระทั่ง มันเป็นหวัด! ผมกับเพื่อนเลยพามันไปหาหมอที่โรงพยบาลสัตว์แถวๆ ที่ทำงาน 

 

[เห็นเชือกอย่าตกใจ นี่มัดหลวมจริงๆ คับ]

 

 

ช่วยกรอกประวัติให้ด้วยนะคะ’ – ผมก้มมองที่บัตรประวัตินั้น มันมีทั้งให้เขียน ชื่อ/ชนิด/พันธ์/อายุ/ เอาละซิ ผม มองหน้ากะเพื่อนเริกๆ รั้กๆ แล้วก็เขียนๆ ลงไปอย่างมั่วๆ สุดท้าย..มันชื่อ พิราบ นั้นเอง

 

นกค่ะ’ – คุณหมอคนนึงเปิดประตูออกมาเรียกให้เอานกเข้าไปตรวจ หมอขยับทั้งปีก คอ และขา ขึ้นๆ ลงๆ เช็คความผิดปกติ รวมถึงฟังอาการจากปากของเรา 2 คนที่พยายามจะให้ได้

 

 

 

อืมมม..ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเลยค่ะ ปีกก็ไม่หัก ตัวก็ไม่มีรอบแผลหรือช้ำ ขาก็แข็งแรงดี (แต่ไมมันยืนตัวเอียงอ่ะ)  คิดว่า เค้าอาจจะอ่อนแรงมากกว่า หรือไม่ก็ไม่สบาย แล้วคุณหมอก็พยายามลองป้อนน้ำป้อนอาหาร ซึ่งเค้าก็ยอมกินครับ  ผมเลยตกลงกับเพื่อนว่าจะเอาไว้ที่ทำงานผลัดกันดูแลให้อาหาร ถ้าแข็งแรงขึ้น เค้าก็คงจะบินไปเอง ตอนนี้มันไม่กระโดดไปมาแล้วแฮะ กลับนอนนิ่งๆ แถมหลับตาพริ้มๆ ด้วย

 

 

 

ทั้งหมด 250 บาทค่ะผมหันไปมองเพื่อน ทำบุญนะเว้ย

 

ผมก็เอามันกลับมาที่ทำงาน ให้อยู่ในกล่องเปิดฝาปล่อยให้อากาศถ่ายเท ตอนนี้ก็ยังคงนอนตัวเอียงหลับตาอยู่เหมือนเดิม พอจัดการเรียบร้อยแล้ว พวกผมก็เลยไปกินข้าวกัน จนล้างจานเก็บของเสร็จนึกขึ้นได้ก็รีบออกไปดู พิราบ

 

มันหายใจแรงเหมือนเดิมเลย แต่หลับตา ผมรู้สึกว่ามันแปลกๆ ก็เลยเรียกให้เพื่อนอีกคนมาดู

 

ท่าทางมันจะไม่ไหวแล้วว่ะ’ ….

กูก็ว่างั้น สงสารหว่ะ แต่เราก็ช่วยมันได้แค่นี้

 

ไม่เพียงกี่อึดใจ เรามองดูจังหวะหายใจเข้าออกๆ เริ่มเบาลงที่ละนิดๆ หน้าอกที่ฟูไปด้วยขนค่อยๆ นิ่งลง จนกระทั่งร่างกายของมันไม่ไหวติ่ง.....พิราบหลับไปตลอดกาลแล้ว

 

เด็กที่บริษัทผมเห็นแล้วก็เลยอาสาเอาไปฝั่งให้ที่ข้างๆ ตึก ผมไม่ได้เสียดายเงินที่เสียไปนะครับผมถือว่าทำบุญ แต่มาคิดว่า ทำไมชีวิตมันสั้นอย่างนี้ เมื่อวาน เมื่อกี้ เมื่อนาทีก่อนหน้านี้ มันยังบินหล่าอยู่บนฟ้าอยู่เลย แต่ตอนนี้มันคืนสู่พื้นดินแล้ว คิดแล้วหดหู่ T^T ปัจจุบันยาและวิตามีนที่คุณหมอให้มาป้อนพิราบยังแขวนอยู่ที่ออฟฟิชเลยครับ

 

 

บ๊ายบาย พิราบ

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

big smile

#6 By (124.122.180.24) on 2009-10-30 15:46

tongue

#5 By (124.122.180.24) on 2009-10-30 15:46

พิราบป่วย

#4 By FuYLerN on 2008-09-06 11:58

ชัวร์ ป้อนข้าวป้อนน้ำจนไส้แตกตาย เหอๆ
สงสัยช่ำในมั๊งคับ คุนหมอเลยตรวจไม่เจอ
ไม่ก็ไม่เชี่ยวกะนกมั๊ง

sad smile

#3 By เต่าขาหัก (61.7.174.205) on 2008-08-08 00:29

น่าสงสารจริงๆ เลย เจ้านกพิราบตัวน้อย



#2 By iTualek on 2008-08-02 00:45