Silent Night --

posted on 30 Nov 2008 23:31 by sicknessbun

 

วันนี้ กรุงเทพฯ อากาศเย็นมากๆ มากกว่าที่คิดไว้ซะอีก

อยู่ดีดี ก็รู้สึกหนาวขึ้นมาจับขั้วหัวใจ

ผมยืนอยู่หน้าต้นคริสมาสตร์สีขาวต้นใหญ่ที่ประดับด้วยแสงไฟสว่างสดใส

เสียงเพลงบรรเลงดนตรีกล่อมกังวาลไปรอบๆ ดึงบรรยากาศอบอุ่นให้เข้ามา

 

ฝูงชนเบียดเสียดล้อมรอบกันและกัน

ผมเห็นรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความหวัง และความรัก กระจายอยู่ทั่วบริเวณ

 

แต่..ในภวังค์นั้น

กลับรู้สึกว่า ผมยืนอยู่ลำพังใต้ต้นคริสมาสตร์นั่น

ราวกับทุกสิ่งหายวับไปกับตา

หัวใจเหมือนถูกบีบอัดเพราะเรื่องราวมากมายต่างพลั่งพลูออกมา

เหตุผลเพราะข้างในนั้นบรรจุด้วย

 

ความรัก

ความทรงจำ

และ ความเหงา

 

 

หยดน้ำที่แสนบริสุทธ์

ถูกกลั้นออกมาจากความซื่อสัตย์ของร่างกายที่ไม่สามารถจะปฏิเสธได้

 

 

บ้าชะมัด

 

 

วันหน้า..ให้สัญญาจริงๆ ถ้าเจอเธออีกครั้ง ผมจะไม่โกหกว่า

ผมคิดถึงเธอแค่ไหน

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เศร้าๆยังไงก็ไม่รุนะคะ

#2 By bye bye on 2008-12-09 23:53

Feel the Silent

ผมก็มีคนที่ถ้าผมมีโอกาสผมก็จะบอกเธอเหมือนกันครับ

เสียใจมาจนถึงทุกวันนี้ที่ทำตัวเป็นเด็ก...
เป็นหนึ่งในเรื่องที่คาใจเรื่องหนึ่งในชีวิต...